rzepakowy sen

ło rety,

zrobiło się ciepło,

a tu tyle kucia jeszcze przede mną. przed nami. (solidarność w bólu)


mam sen. mam marzenie. chciałabym się powygłupiać, tak zupełnie, do dna.

nie wiem, co chciałabym zrobić, ale coś bardzo głupiego. :)

i wiem, że to jutro nie przejdzie.


jeszcze w szkole atakowała mnie i innych tzw. głupawka (fajna rzecz) - po kilku godzinach pracy przeciążony mózg zaczyna strajk i działa w głupowaty pomysł (tzn. wystarczy wskazac palcem na cokolwiek i leżysz :D)


własnie zdałam sobie sprawę, że w tym roku intensywna praca trwała nie parę godzin, a parę miesięcy!!!

aaa!....

stosując skalę 6 godzin - 2 godziny głupawki, zdarzy się coś strasznego.



rzepak.... rzepak widzę....

Stres

Kolejny wierszyk, tym razem zainspirowany moim życiem wewnętrznym ostatnich dni - jutro odbieram wynik z egzaminu.

AAAAA!.....


"STRES"

Stres

Zżera mnie stres

Poproszę o wdech

Bo sama nie mogę

Pech

Ach, co za pech

Duch ze mnie zbiegł

Czuję, że tonę

Żart

To kiepski żart

Lecz liczę na fart

I dużo się modlę…

Wiersz ten dedykuję koleżance A.Z., co do której jestem pewna, że rozumie ten stan - bo sama przechodzi podobną ciemną doliną pełną absurdalnych scenariuszy, irracjonalnych pomysłów i niskiego wskaźnika nadziei i optymizmu.

"Zamiast 'tak' on powiedział 'nie' ".

ten wierszyk jest owocem godzin z linijką tekstu jednej z piosenek Moniki Brodki, "Miał być ślub". godziny mijały z ta jedna linijką gdzieś w tle mysli, i to, co się wykluło:

Zamiast ‘tak’ on powiedział ‘nie’

Nie widział mych łez

Zanurzony w obłudę śmiech

To mogę mu dać

Zamiast ‘tak’ on powiedział ‘nie’

Pytaniem ten wiersz

Czy on o to pyta się też,

Czy woli się śmiać?...

Zamiast ‘tak’ on powiedział ‘nie’

Za oknem mym deszcz,

Czy spotkamy jeszcze się gdzieś?...

Czy jeszcze jest czas?

Oda do Trybunału Konstytucyjnego

Zrodzone w bólach, przy świetle wiernej lampki biurowej, gdzies między 24 a 28 stroną orzeczenia 18/99....

ODA DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

Trybunale!

Jak jest wspaniale,

Mieć w kraju Ciebie,

Wszelkie znaki na ziemi i niebie

Wskazują, że cudownie

Prawom obywatelskim dogodnie

Mieć w kraju Ciebie…

Każde Twe orzeczenie

Piękniejsze niż marzenie

Litera prawa olśniewa,

Twym piórem pisana onieśmiela,

Przed taką wykładnią chylę me czoło

Orzeczeń strony czytam wesoło.

I stron tych tysiące każdego roku pisane,

Uzasadnienia tak długie, rozważania śmiałe

Mym zmęczonym myślom nasuwają pytanie,

Czy naprawdę trzeba tak rozlegle??

Nie nudzi Ci się to pisanie???

Tak, tak, każdy prawa adept

Jak przykazanie zna wykładni zasadę,

Słowo Twe ma być precyzyjne,

Ale czy nie popadasz w przesadę?

Sobota wieczór. Miasto nie zasypia,

Ja też nie, bo samotnie czytam orzeczenia.

Robię to, by doktora spełnić marzenia,

O studentach, co się nie obijają,

I prawo znają, a przynajmniej znać się starają…

I ostatnimi siłami, przerzucam kolejną stronę,

Wiem, żem leń, odrzucam stachanowca koronę,

Lecz serce me wciąż dręczy to pytanie…

Czy w życiu czeka mnie już tylko czytanie?...

Copyrighted by wesele_figara

jester

Chciałam napisać o czymś zupełnie innym, ale czuję się ohydnie. Ktoś właśnie zabawił się moim kosztem, i może nie znam się na żartach, ale to boli i nic nie rozumiem.

Może teraz jest właśnie chwila na śmiech, może zaufanie to przestarzała sprawa, ale chciałabym, by to się nigdy nie zdarzyło, bo właśnie ktoś na tym świecie przestał komuś ufać.

I ktoś właśnie zaznajomił się ze słowem 'zdrada'.

Do dupy z takimi żartami, poświęć na igrzysku przyjaciela, będzie dużo śmiechu.



A ten kwiat mógł tak pięknie rozkwitnąć - właśnie umarł.

'ha, ha'

wystarczy?...

next lifetime

Pierwszy wpis... w kolejnym blogu. Zapomniałam hasło do poprzedniego i nie mogę się do niego dostać. Może zamieszczę link do niego, i z tego blogu zrobi się po prostu przedłużenie poprzedniego.
Cele pisania bloga? Chyba takie, jakie przyświecały Pascalowi, gdy pisał "Myśli". Wiem, że powszechna jest chęć poznania myśli innych osób. Ja też bardzo tego pragnę. To pewnie dlatego chętnie czytamy książki - przecież każdą z postaci jest autor, i przez nie mówi - co myśli, czego się boi, czego nie rozumie. Tak więc... chcę się podzielić moimi myślami.

Domyślam się, że nie wszystkie będą wielkiej wagi. Czasami pewnie dopuszczę się zwykłej gadaniny lub tyrady. Wolałabym tego uniknąć, ale między zamiarem a wykonaniem jakaś odległość jednak jest.

Postaram się jak najmniej mówić o sobie, wolałabym poruszać się w przestrzeni możliwie najbardziej abstrakcyjnej - bez konkretnych nazw ani nazwisk, ponieważ po pierwsze cała wolność myśli opiera się na niezależności i niezawisłości - nie chcę mieć powodów czy pokusy ani do autocenzury ani do pochlebiania komuś/czemuś (nieuczciwie). A po drugie: ponieważ ja sama czasami szukam ludzi w Google i z 'małej ilości informacji na czyjś temat' robi się 'krępująco duża ilość informacji na czyjś temat', spróbuję ominąć te wszystkie ogniwa, które mogłyby doprowadzić do nieciekawych rezultatów tego typu praktyk. Czyli, po polsku: niech żyje anonimowość.


Mam zamiar dać sobie spokój z opisywaniem swojego życia na melodię "wstałam, wyszłam z łóżka, zjadłam śniadanie" bo to jest nie bardzo fascynujące - moim zdaniem, liczę, że reszta świata je podziela... :)

Więc, co mam zamiar tutaj umieszczać? Pierwszy projekt przewiduje wrzucanie moich spostrzeżeń, przemyśleń czy odpowiedzi na sprawy już istniejące lub dopiero się dziejące. Jeśli natknę się na jakiś fajny wiersz, to może go tutaj umieszczę, o ile będzie mi wolno, a jeśli nie - podam jego tytuł i co o nim myślę. Dlaczego myślę, że warto poświęcić mu trochę czasu.

Jeśli zrobię jakieś fajne zdjęcie, to też może je tutaj zamieszczę - każde miejsce jest piękne, ale nie każdy ma okazję widzieć wszystkie jego osłony. Można się podzielić.
(Chyba istnieje jakieś obiektywne piękno, prawda?... Chyba mogę, mniej więcej, zdać się na swoją ocenę?...)

I TAK DALEJ...


Nie wiem, czy to przypadek czy przykry komunikat dotyczący moich talentów pisarskich, ale dotychczas moje blogi czytała znikoma liczba osób, a sama liczba komentarzy oscylowała wokół sympatycznej liczby 0. :)

No cóż :) To nic. Ponad rok temu osoba, której zdanie cenię bardzo wysoko pochwaliła mnie za pracę. Rekompensata nie jest więc oczekiwana.

Czym zakończę?...


Zakończeniem. :)



oto ono:

---------------------------------ZAKOŃCZENIE-----------------------------------------------